Header Ads

Νέα

Συνέντευξη με τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου... εφ΄όλης της ύλης.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η Γιώτα Παπαδημακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 όπου και ζει μέχρι σήμερα μαζί με τον σύζυγό της. Είναι η δημιουργός και διαχειρίστρια του site "Το μεγαλείο των τεχνών", το οποίο, στην αρχική του μορφή, ψηφίστηκε ως το καλύτερο blog για το 2012. Αρθρογραφεί σε ποικίλα ηλεκτρονικά έντυπα, ανάμεσα στα οποία και το culturenow.gr, στο οποίο υπογράφει με την ιδιότητα της βιβλιοκριτικού. Παράλληλα, συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους στην Ελλάδα αλλά και με πρακτορεία του εξωτερικού στο τμήμα αξιολόγησης βιβλίων προς έκδοση, ενώ απασχολείται και ως ραδιοφωνική παραγωγός. Έχει εκδόσει τέσσερα μυθιστόρηματα σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μάτι. Ζει και αναπνέει για τη  Λογοτεχνία... και για  τον γιο της.


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


1    Ξεκινήσατε το ταξίδι αυτό, της συγγραφής, ως βιβλιοκριτκός και στην πορεία προχωρήσατε στη συγγραφή μυθιστορημάτων. Τι σας ώθησε σε αυτό το βήμα;

Αυτές οι δύο πορείες θα έλεγα πως ξεκίνησαν παράλληλα. Δεν ήμουν βιβλιοκριτικός. Με έκαναν βιβλιοκριτικό με το πέρασμα των χρόνων. Και αυτό ήρθε περίπου την ίδια περίοδο που κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα. Εγώ ήμουν –κι εξακολουθώ να είμαι- απλά μία αναγνώστρια που λατρεύει τη λογοτεχνία και ζει γι’ αυτήν, ή και μέσα απ’ αυτήν, κατά περιπτώσεις. Σε ότι αφορά την συγγραφή, αυτή ήρθε στη ζωή μου τυχαία, όχι τόσο εξαιτίας κάποιας εσωτερικής ανάγκης, όσο της επιθυμίας να καταγράψω στο χαρτί μία ιστορία που από καιρό τριγυρνούσε στο μυαλό μου. Και, απλά, κάποια στιγμή έφτασε η σωστή ώρα να συμβεί αυτό, και έτσι κι έγινε, τόσο φυσικά, και εξελίχθηκε σε κάτι περισσότερο. Ήταν, αυτό που λέμε, ο έρωτας που έγινε παράφορο πάθος!

2       Ποιο ήταν το έναυσμα; Είστε μια νέα, σύγχρονη γυναίκα, που ζει στην Αθήνα του σήμερα, στην Ελλάδα της οικονομικής αλλά και ηθικής κρίσης. Τα θέματά σας τα αντλείτε από την πραγματικότητα;


Δεν θα έλεγα πως αντλώ τα θέματά μου από την καθημερινότητα που εκτυλίσσεται γύρω μας, είναι άλλωστε αρκετά καταθλιπτική για να σε εμπνεύσει, αλλά περισσότερο από τους ανθρώπινους εκείνους χαρακτήρες που προσωπικά θεωρώ πως παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον, αλλά και από τις διαπροσωπικές εκείνες σχέσεις και τις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις που σίγουρα έχουν τις ρίζες τους στην πραγματικότητα, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό κατά συνθήκες. Αυτό που εμένα μου αρέσει και, κυρίως, που με εκφράζει, είναι το να μιλάω για τους ανθρώπους και τις μεταξύ τους σχέσεις, να τους αναλύω και να δημιουργώ ψυχογραφήματα αρκετά ενδιαφέροντα και ουσιαστικά, μα και όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά και αληθινά γίνεται.






1  Το πρώτο σας βιβλίο, ''Οι ξεπεσμένοι άγγελοι'' είναι ένα ψυχογράφημα δύο σύγχρονων νέων που βιώνουν την αγάπη τους μέσα από έντονο πάθος, συγκρούσεις και κοινωνικά πρέπει. Η ιστορία αυτή αναφέρεται αποκλειστικά σε μυθιστορηματικά γεγονότα ή εμπεριέχει και βιωματικά στοιχεία;

Αυτή είναι μία ερώτηση που μου την έχουν κάνει αρκετοί αναγνώστες μέσα στο πέρασμα των χρόνων. Αναρωτιέμαι γιατί! Χα, χα, χα… Η αλήθεια είναι πως κάθε ιστορία εμπεριέχει προσωπικές αλήθειες και βιωματικά στοιχεία, και αυτό δεν πιστεύω πως αφορά μόνο εμένα αλλά κάθε συγγραφέα ή αφηγηματογράφο εκεί έξω. Τώρα, αν το παραδεχόμαστε ή όχι, αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Και σίγουρα, η Αγγελική, έχει πολλά στοιχεία από εμένα σε κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο της ζωής μου, τα οποία, ευτυχώς, εξελίχθηκαν ή και άλλαξαν εντελώς.

2   ''Μη με ξεχάσεις''. Ένα βιβλίο το οποίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, από τη μεριά του ήρωα. Πόσο εύκολο ήταν να μπείτε στο μυαλό ενός άντρα και να αποτυπώσετε την ψυχολογία και τις σκέψεις του και μάλιστα με χιούμορ και σαρκασμό;

Μπορεί ν’ ακούγεται αρκετά περίεργο, αλλά αποδείχθηκε πολύ εύκολο το να μπω στο μυαλό ενός άντρα και να εκφραστώ με τη δική του φωνή. Το γεγονός πως η πλειοψηφία των φίλων μου, από παιδί ακόμα, είναι άντρες, ίσως να βοήθησε σε αυτό, καθώς πιστεύω πως τους καταλαβαίνω και μπορώ να ερμηνεύσω τις συμπεριφορές τους και τον τρόπο σκέψης τους σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Από ‘κει κι έπειτα, δεν θεωρώ πως εγώ η ίδια, ως Γιώτα, αποτελώ κλασσικό γυναικείο πρότυπο, τόσο σε τρόπο σκέψης, όσο και σε τρόπο έκφρασης, τείνοντας περισσότερο στην αντρική πλευρά παρά στη γυναικεία. Όσον αφορά το χιούμορ και τον σαρκασμό, θεωρώ πως διαθέτω και από τα δύο σε αρκετά μεγάλο βαθμό, εμποτισμένα με αρκετές δόσεις κυνισμού και ρεαλισμού, γεγονός που ίσως δεν τα καθιστά πάντα εύπεπτα. Τουλάχιστον, όμως, ξέρεις πως θ’ ακούσεις αλήθειες, έστω κι αν δεν θα σ’ αρέσουν.

3 Το προηγούμενο  βιβλίο, ''Όταν ξέρεις ν΄αγαπάς'', αγγίζει δύσκολα κοινωνικά ζητήματα, με κυρίαρχο αυτό των οροθετικών, όπου σαφώς τίθεστε υπέρ των ίσων δικαιωμάτων των φορέων του ιού HIV. Θέλετε να περάσετε κάποια ιδιαίτερα μηνύματα μέσα από τo βιβλίo σας αυτό;


Νομίζω πως δεν υπάρχει μεγαλύτερο αναφαίρετο δικαίωμα απ’ αυτό της ζωής, και ακριβώς αυτό πρεσβεύει το συγκεκριμένο βιβλίο, μέσα από τα μάτια μιας μερίδας ανθρώπων που λανθασμένα ζουν περιθωριοποιημένοι, κυρίως λόγω της ημιμάθειας που, δυστυχώς, μας χαρακτηρίζει. Πρόθεσή μου ήταν να κοιτάξουμε κατάματα μια αλήθεια που μπορεί να μας φαντάζει μακρινή και που, όμως, μπορεί να συμβαίνει ακριβώς δίπλα μας, αλλά και να ενημερωθεί ο κόσμος γύρω από τις αλήθειες εκείνες που τυχόν αγνοεί, αναθεωρώντας κάποια πράγματα που έχει ως δεδομένα, αλλά και μπαίνοντας στα παπούτσια ανθρώπων που δεν είχε σκεφτεί να το κάνει ως σήμερα. Αυτό που θέλω να πω, με απλά λόγια, μέσα από το βιβλίο αυτό, είναι: Ζήσε τη ζωή σου όπως θες και άσε τους άλλους να ζήσουν τη δική τους. Σεβάσου το δικαίωμα του άλλου στη ζωή και μην καταδικάζεις κανέναν και τίποτα αν δεν γνωρίζεις την αλήθεια. Όλοι έχουν δικαίωμα στην ευτυχία και στο όνειρο, όλοι έχουν δικαίωμα στο λάθος, και όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία.



1  Οδηγείτε εσείς τους χαρακτήρες σας στην πλοκή που επιθυμείτε ή οι ήρωές σας παίρνουν ζωή και οδηγούν αυτοί την εξέλιξη της ιστορίας;

Συνήθως τους κατευθύνω εγώ προς τα εκεί που θέλω, αλλά κακά τα ψέματα, υπάρχουν και οι φορές εκείνες που καταφέρνουν και κλέβουν το τιμόνι μέσα από τα χέρια μου και τελικά ακολουθούν μια διαφορετική πορεία απ’ αυτήν που είχα εγώ αρχικά στο μυαλό μου. Αυτό, βέβαια, δεν είναι κακό, καθώς καμιά φορά η δική τους επιλογή μπορεί ν’ αποδειχθεί η ιδανική, ή και να μας ανοίξει δρόμους και προοπτικές που δεν είχαμε σκεφτεί. Και, σίγουρα, αυτό είναι που αποδεικνύει πως δεν είναι απλά εικονικές φιγούρες, αλλά πως μέσω της πένας μας αποκτούν χτύπους καρδιάς και αναπνοές που τους χαρίζουν ζωή.


 Δε θα ρωτήσω ποιο από τα τέσσερα βιβλία αγαπάτε περισσότερο, αλλά ποιον ήρωα αγαπάτε πιο πολύ και με ποιον θα ταυτιζόσασταν;

Θα σας απαντήσω ως εξής… Θαυμάζω την Ιόλη, αγαπάω τον Στέφανο, είμαι τρελά ερωτευμένη με τον Κωνσταντίνο, ενώ η Κρυσταλλία είναι κομμάτι από μένα. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχω βαθιά συναισθήματα για τους ήρωες όλων μου των βιβλίων, αλλά οι αδυναμίες δεν κρύβονται.




  Ολοκληρώνοντας ένα βιβλίο, ολοκληρώνεται κι η ιστορία του ή οι ήρωες συνεχίζουν να ζουν, να εξελίσσονται και να σας λείπουν;

Ποτέ δεν ολοκληρώνεται μία ιστορία με το δικό μας «τέλος». Θα ήταν σαν να λέμε πως τελειώνει η ίδια η ζωή. Όταν, λοιπόν, για εμάς, οι χαρακτήρες αυτοί δεν είναι απλά χάρτινες φιγούρες, αλλά αληθινοί, ζωντανοί άνθρωποι, πώς μπορεί η πορεία τους  να τελειώνει; Επειδή κάτι δεν το βλέπουμε, δεν σημαίνει πως παύει να υπάρχει. Και μπορεί η ζωή τους να μην είναι πάντοτε ιδανική ή τέλεια, αλλά είναι πραγματική, και με το να πιστεύουμε πως αυτή συνεχίζεται, μας λείπουν μεν, δεν τους λησμονούμε δε.


 Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας διευκολύνει και ποιο σας δυσκολεύει, κατά τη συγγραφή;

Ειλικρινά, δεν θεωρώ πως υπάρχει κάποιο στοιχείο του χαρακτήρα μου που είτε με διευκολύνει είτε με δυσκολεύει, ειδικά συγγραφικά. Προσπαθώ τα στοιχεία μου, καλά ή κακά, να τα αξιοποιώ όσο καλύτερα γίνεται και δεδομένων, πάντα, των συνθηκών και των καταστάσεων που καλούμαι να αντιμετωπίσω, τόσο εγώ όσο και οι ήρωές μου. Και εκεί ακριβώς πιστεύω πως οφείλεται και ο ρεαλισμός που, θεωρώ, χαρακτηρίζει τα κείμενά μου. Στο ότι γράφω, βιώνω, εκφράζω το κάθε τι, με οδηγό την προσωπική μου αλήθεια. Τους αναγνώστες μου, πάλι, ίσως να τους δυσκολεύει αυτό καμιά φορά, αλλά νομίζω πως έχουν συνηθίσει τώρα πια. Χα, χα, χα…


5  Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας; Ετοιμάζετε κάποιο καινούριο βιβλίο αυτή την εποχή;

Γενικότερα μ’ αρέσει να κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια και προγραμματισμό, αλλά όπως λέει και ο σοφός μας ο λαός, όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός τα βλέπει και γελάει. Αυτό είναι κάτι που κρατάω πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου οπότε, αν έρθω αντιμέτωπη με δυσάρεστες καταστάσεις, να μπορώ να τις χειριστώ καλύτερα. Όσον αφορά το επόμενο βιβλίο μου, που σε κάποιο βαθμό έχει μια κάποια σύνδεση με το «Μέχρι το τέλος του χρόνου», έχω ξεκινήσει να το γράφω από καιρό, και δεν μου έχει μείνει πολύ ακόμα για να το ολοκληρώσω. Ελπίζω να βρω σύντομα χρόνο και να το κάνω, γιατί η αλήθεια είναι πως έχω βγει εκτός του προσωπικού μου προγραμματισμού.


6    Κλείνοντας, πού σας βρίσκει κάποιος; Ένα μήνυμα στους αναγνώστες σας;

Αυτό που θέλω να πω στους αναγνώστες μου είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ για την αγάπη, την στήριξη και τον ενθουσιασμό τους όλα αυτά τα χρόνια. Κακά τα ψέματα, αν δεν ήσασταν εσείς, εμείς δεν θα μπορούσαμε να συνεχίζουμε να κάνουμε τα όνειρά μας αληθινά. Όσο για το που με βρίσκουν… Σίγουρα στον προσωπικό μου λογαριασμό στο Facebook και στο Instagram, αλλά και στο προσωπικό μου blog, στο site μου και στο mail μου:
giota_papadimakopoulou@outlook.com.gr


Συνέντευξη, επιμέλεια: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Δεν υπάρχουν σχόλια

Παρακαλούμε αφήστε το σχόλιο σας :